Sounds from the New World

Wandelen in het wit

De Nieuwe Wereld

Sounds from the New World

Native American Literature Links

inzendingen
van gedichten en haiku zijn zeer welkom!
Inzenden kan hier (A vervangen door @)
Ingezonden Gedichten

Jazzie

Jazzie
je zingt je lied achterstevoren
omdat je je morgen niet herinnert en
wat voorbij is nooit hebt gekend,
maar je wilt herkennen

Jazzie
je adem briest van buiten naar binnen
omdat je verlangen doorkruist wordt
door mekkerende schapen en
paardenhoeven die je sporen pletten

Jazzie
je stappen moeten zich nog vullen
omdat je verleden is zoekgeraakt in
donderbogen regenvogels ratelzaad
schaduwwind schimmenwanden
in oude steden en kamers waar
vermoede voorouders dwalen

Jazzie
je zingt een lied van herkennen
maar de woorden zijn je vreemd
je woonde niet in dorpen
je bewerkte niet het land
je volgde de bisonkudde en
nam de huiden op je rug

maar Jazzie
je lied is razend mooi

Jazzie

achthonder jaar

Bosque del Apache

Dairy Farm

De Visser

Geen Paarden

Hiawatha

Oklahoma

ruïne

	Bosque del Apache zoals het land vroeger door blanken werd genomen de blanken het land namen onstuitbaar de apachen verjoegen zo woekert nu onuitroeibaar woekert de tamarisk in Bosque del Apache, waar alleen de naam blijft alleen de naam en de blackbird die nog een rode kraag heeft
ruïne wat deze plaats mij zegt ik heb die dingen in mij maar het is meer teken van mensenleven in oude potten en kleischerven spreken sporen van strijd bloed kleeft aan stenen en stokken waar nu vredesgeesten stoffige lucht ademen dat deze plaats mij zegt ik draag die woorden in mij anders steeds weer teken van mensenleven in schaduwstemmen op steen kleistofschimmen volgen lettersporen over schervenmuren van mensenstrijd en bloed voor vredesleven
	Hiawatha (Henry Wadsworth Longfellow, 1807-1882) And the smoke rose slowly, slowly, Through the tranquil air of morning, First a single line of darkness, Then a denser, bluer vapor, Then a snow-white cloud unfolding, Like the tree-tops of the forest, Ever rising, rising, rising, Till it touched the top of heaven, Till it broke against the heaven, And rolled outward all around it. Hiawatha by Longfellow *mijn versie:* En de rook steeg langzaam, langzaam Door de stille morgenlucht Eerst een enkel donker lint Dan dichter, een blauwe damp Dan een sneeuwwitte wolk, zich ontvouwend Als de kruinen van het bos Steeds hoger, hoger, hoger Tot hij de hemeltop raakte Tot hij brak tegen de hemel En die in uitdijende cirkels omsloot
Oklahoma de weg schikt zich eindeloos door neveldampen naar een bijna drooggereden spoor van de bui die nog modder spat op de voorruit waar de zon al cirkels bakt de ruitenwissers vlekken knarsend bloedspatten van aangevlogen insecten. twee veren zwaaien mee was het de blackbird die zojuist nog voor me uitvloog of de raaf die roadkill pikte of een verdwaald gebed? de wolken klaren zich heuvelop waar zware koeienlijven drijven op de laatste mist de zon wordt ingehaald door regengrijs de bui ruimt voor de zon en de weg schikt zich zonder oponthoud naar de loosheid van het einde
	De visser (foto Edward Sheriff Curtis) Grootvader het kleed dat de fotograaf het leed dat hij je aandeed, schrijft de Hupa dichter, de pose het beeld nee, zo was het niet en hij schrijft: zijn armen naaktheid strekkend staat hij in koper gespeerd op stenen zuilvoeten over schuimgestort en roevend water met vogelogen reikt hij vissenschimmen uit drijfwolken in koperen kronen legt hij langs verlengde blik zijn speer voorgoed op spankracht in de vuist van de koperplaat de Hupa dichter vouwt zijn vers en strijkt zijn kleren recht hij vist niet meer
Achthonder jaar Stel, je bood een dwarsdoorsnede van wat onopgegraven is Stof puin kleiresten verkoold hout T-vormige deuren dakloze kamers takkenbossen voor eeuwig gesprokkeld onwisbaar spoor van vuur, zonder geur splinters cederhout, gebroken vigas grafkamers en mogelijk onbekende dingen Wat zou ik zien in de krassen op je maansteenraam? Oude vrouw die een lied neuriet kleuter moet lachen opa weeft een lendendoek moeder wiegt de baby zuster bakt pikibrood vader vertelt een verhaal - op zijn eigen manier – hij hoorde het van iemand op het veld en die had het van zijn buurman en die hoorde een oude vrouw de woorden mompelen want zij wist. Vingers gedrukt in de kleimuur - achthonderd jaar geleden – leg ik mijn hand erop een moment, meer geef je niet dan uitgesleten maalstenen gedroogde maïskolven in een hoek kivaschalen en houten beelden zwartgeblakerde wanden matten van maïsstengels een weefgetouw en andere bekende dingen Ik kijk niet meer de maansteen is gebroken het lied is doodstil zelfs de kraaien krassen niet want ieder geluid zou verraden wat de oude vrouw wist
	Geen Paarden (Teton Sioux) ik had een liefje maar ik had geen paarden dat zei ze mij en daarom trek ik doelloos door het land
Dairy Farm, New Mexico Dakloze dieren die als brokken lava in heel het land zijn uitgevlokt. Het land dat zinderend ontsnapt aan de horizon waar regen droogvalt. De zon die onbewolkt de huiden blakert. Een krekel die hitte zingt per seconde. Eén boom die alle bomen is bladert schaduw met gaten op zwarte koeienruggen. - wel veertig saamgeklonterd zwiepstaartend zwermende vliegen meppend- Twee gieren die pirouetten om een heuveltop. Een vliegtuig dat een spoor trekt van zwellend wit. Ik denk aan melkpakken en de foto's van kinderen die nog lachen. "Dairy Farm" No hunting no fishing. Ik schiet een paar gebrandmerkte koeien en wens ze de koepel van de nacht.

terug naar boven

html hit counter code